شبّه روايت كند كه : رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - أمير المؤمنين را گفت : يا علي كأنّي بك يوم القيامة و بيدك عصا عوسج ؛ تسوق قوما الى الجنّة و آخرين الى النار . گفت : پندارى كه در تو مىنگرم كه فرداى قيامت عصائى از چوب عوسج بدست گرفته باشى ، و گروهى را ببهشت ميرانى ؛ و گروهى را بدوزخ ، و با دوزخ مقاسمه ميكنى كه : « هذا لي و هذا لك ، خذيه فانّه من أعدائي ، و ذريه فانّه من أوليائي » او را دار كه از دشمنان من است ، و اين را دست بدار كه از دوستان من است . آنگه گفت : و اللّه كه آتش على را مطيع‌تر باشد از آنكه بنده‌اى سيّدش را ؛ و شاعر « 1 » گويد : علي حبّه الجنّة * قسيم النار و الجنّة وصي المصطفى حقّا * امام الإنس و الجنّة در خبرست كه حارث همدانى امير المؤمنين على را - عليه السلام - گفت : يا امير المؤمنين من از دو حالت ميترسم يكى از دم نزع و يكى از صراط و سر دو راه . أمير المؤمنين - عليه السلام - او را گفت : مترس كه دوستان من آنجا ايمن باشند و هر كس از دوستان و دشمنان ما مرا آنجا بيند و من ايشان را ببينم ، و بشناسم و ايشان مرا بشناسند آنگه اين بيت‌ها را گفت : قول علي لحارث عجب * كم ثمّ اعجوبة جملا « 2 »

--> ( 1 ) - كذا فى النسخة الصحيحة المقروّة على القاضى ( ره ) و هى عندى ، و آنچه در نسخ چاپى درج شده : « شافعى » است و آن بطور تحقيق غلط است زيرا همين دو بيت را ابو الفتوح ( ره ) نيز در تفسير خود در تفسير « اذ تصعدون و لا تلون على أحد و الرسول يدعوكم فى اخراكم ( آيهء 153 سورهء مباركهء آل عمران ) » بعنوان « للّه درّ القائل » نقل كرده است ( ص 217 ج 3 چاپ كتابفروشى اسلاميه بتصحيح و حواشى حاج ميرزا أبو الحسن شعرانى ) و از قرائن خارجيه معلوم است كه قاضى ( ره ) آن را از ابو الفتوح گرفته است . ( 2 ) - اين عبارت ترجمهء حديث بسيار بسيار شريف است كه در كتب معتبرهء خاصه و در بعضى از كتب عامه نيز مذكور است و ما قسمتى از آن را كه مورد استشهاد و محل شاهد در اينجاست از امالى شيخ بزرگوار مفيد - رضوان اللّه عليه - نقل ميكنيم و آن حديث نخستين حديث مجلس اوّل از مجالس و امالى آن بزرگوار است كه از حميل بن صالح از أبى خالد كابلى از أصبغ بن نباته نقل كرده كه امير المؤمنين ( ع ) بحارث حمدانى ضمن بياناتى كه در صدر حديث نقل شده فرمود ( ص 2 - 4 ) چاپ اول امالى در نجف ) : -